Algıda seçici olmak tabiki sorun değil ama aile bireylerinin seçimleri insanı çileden çıkarıyor,'anneee,anneee,anneeee diyorum,niye bakmıosun?' diyerek kendini yırtarken annenin televizyondan başını çevirip 'efendim,bir şey mi dedin ' demesi gibi(?),başının ağrıdığını hissettirecek kadar kıvrandığında annenin 'telefonunun ışığı yanıyo,biri mi arıyo' demesi gibi(?),ya da pür dikkat haberleri dinleyen top patlasa duymayacak kıvamda olan babanın adı geçtiğinde 'ne diyosun esra hanım' demesi gibi(?),her neyse işte ya babamın annemle kavga ettiğinde annemi yok sayması onun yerine beni koymasına ne demeli?Algıda seçicilikte değil bu,bu göz göre göre saçmalamak.
-Kızım ne yemek var bugün?
-bilmiyorum
-Bugün ne yemek yaptın?
-bilmiyorum
-Benim o beyaz gömleğim yıkanacaktı?
-bilmiyorum
Gerçekten tatsız,bu işleri benim yapmadığım bilindiği halde nedir bu saçma tutum var mı söyleyebilcek olan?
Sadelik konusuda seni anlamam mümkün değil affet, ama sevdim blogunu =)))
YanıtlaSilaçıkçası mühim değil ama teşekkür ederim=)
YanıtlaSilo değilde ... ;)
YanıtlaSilemre seni buralarda görmek güzel;)
YanıtlaSilkatılıyorum bu arada kalmalar çok sinir bozucu.Bilmiyorum.bilmiyorum.bilmiyorum...Bu böyle bayağı diyor ama inat işte gerektiği kadar konuşun sizde değil mi? :)İlle ya hep ya hiç matığında bir nazlanma ,başka bir şey değil!:P
YanıtlaSilbence de aile kurumsallaşmalı ve iş niteliğinde herkes yapması gerekeni yapmalı ve duygularını buna katmamalıdır,annen yemek yaparken sorgulamamalı,baban işe giderken sorgulamamalı,kızları bilgisayar başında pineklerken hiç sorgulamamalı
YanıtlaSil